برنامه ویزای خود اشتغالی فدرال

در نهمین قسمت از فصل کانادایی به بررسی برنامه خود اشتغالی فدرال یا Federal Self Employment Program و شرایط و قوانین مربوط به این برنامه مهاجرتی خواهیم پرداخت.

در این قسمت به بررسی برنامه خود اشتغالی فدرال Federal Self Employed می پردازیم، که یکی از برنامه هایی است که متاسفانه بیشترین میزان سوء استفاده در ساختار مهاجرتی کانادا از آن شده است. چراکه بر اساس آخرین آمار به دست آمده از اداره مهاجرت درباره روند بررسی پرونده های ویزای خوداشتغالی در طی ۵ سال گذشته، تعداد پرونده های موفق در مقایسه با تعداد درخواست ها بسیار پایین بوده است. بر اساس وب سایت اداره مهاجرت زمان رسیدگی به پرونده های این برنامه به دلیل حجم بالای درخواست ها و همچنین دوران کووید، از زمانی که درخواست اقامت دائم را ارسال می کنید، از ۲۴ ماه به ۳۶ ماه رسیده است.

چه کسانی می‌توانند از برنامه خود اشتغالی فدرال استفاده کنند؟

در وب سایت اداره مهاجرت کانادا، در صفحه مربوط به برنامه Federal Self-Employed و در قسمت who can apply شرایط کسانی که می توانند از این برنامه استفاده کنند مشخص شده است. مهم ترین فاکتور داشتن تجربه کافی مورد نظر است. این برنامه مخصوص کسانی است که در زمینه های فرهنگی و ورزشی دارای سابقه هستند. از سال ۲۰۱۸ کشاورزان از این برنامه خارج شدند.

فرد متقاضی باید حداقل در طی ۵ سال قبل از اینکه درخواست خود را تحت این برنامه تسلیم اداره مهاجرت کند، حداقل ۲ سال تجربه کار مرتبط را داشته باشد، که یا به صورت تجربه در دو دوره ۱ ساله خوداشتغالی در زمینه مورد تخصص و یا داشتن دو دوره ۱ ساله تجربه در زمینه مورد تخصص در رده جهانی world-class  یا ترکیبی از این دو باشد. منظور از world-class کسانی هستند که یا در سطح جهانی فعالیت داشته اند و در غیر این صورت در کشور خود در بالاترین سطوح ممکن در زمینه های مورد نظر فعال بوده باشند.

از دیگر الزامات این برنامه داشتن نیت و اثبات توان خود اشتغال بودن در کانادا است، که منظور از آن، توان ایجاد موقعیت شغلی توسط فرد متقاضی در کانادا می باشد که بتواند از طریق آن به درآمد برسد. دارایی های فرد متقاضی در این برنامه می تواند میزانی برای سنجش توانایی و نیت او بر ایجاد اشتغال باشد، هرچند که این برنامه حداقلی برای داشتن سرمایه یا سرمایه گذاری ندارد، اما افسر تصمیم گیرنده می تواند با بررسی میزان دارایی های فرد متقاضی درباره توان و نیت او برای خوداشتغالی تصمیم گیری کند.

نکته مهم دیگر اثبات این نکته است که شخص متقاضی در کشور خود از طریق مهارت و تجربه و تخصص، درآمدزایی داشته و هزینه های زندگی خود و خانواده خود را تامین می کرده است. لازم به ذکر است که عدم اثبات این ادعا شانس فرد را برای موفقیت در این برنامه خیلی خیلی خیلی پایین خواهد آورد.

چه کسانی واجد شرایط استفاده از Federal Self-Employed Program هستند؟

در قسمت Assessing Eligibility نکات مهم در این برنامه جهت ارزیابی واجد شرایط بودن عنوان شده است:

این برنامه یک برنامه امتیاز محور بوده (متفاوت از اکسپرس اینتری) و با کسب حداقل ۳۵ امتیاز متقاضی می تواند امیدوار باشد که پاسخ مثبت را در این برنامه دریافت خواهد کرد.

ذکر این نکته بسیار ضروری است که برخلاف تصور بسیاری از افراد، برای شرکت در این برنامه مدرک زبان نیاز نیست. البته که با توجه به ملزومات قانونی شرط حداقلی برای نمره زبان در این برنامه وجود ندارد، اما افسر تصمیم گیرنده بر اساس نمره زبان می تواند توان و نیت متقاضی برای خوداشتغالی در کانادا را بسنجد.

با مرور دو پرونده در این زمینه به شما کمک می کنیم که دید بهتری نسبت به تصمیم گیری افسر مهاجرت نسبت به این پرونده ها پیدا کنید و همچنین با نظر قاضی در روند Judicial review آشنا شوید.

یکی از جدیدترین پرونده ها که تحت این برنامه بررسی شده، پرونده یک آقای بازیگر اهل سوریه با رزومه خوبی در زمینه بازیگری که در ترکیه و مصر هم بازی داشته است، ولی در درخواست خود اذعان داشته که میزان آشنایی با زبان انگلیسی بسیار پایینی داشته  و زبان فرانسه هم نمیداند. که بر این اساس افسر مهاجرت به توان و نیت متقاضی بر خوداشتغالی او در کانادا شک کرده است. استدلال افسر ذکر این نکته است که فرد چقدر شانس پیدا کردن نقش هایی با زبان عربی را خواهد داشت که بتواند از طریق آن مخارج خود و خانواده اش را تامین کند. البته که متقاضی برنامه ای برای خوداشتغالی در کانادا را در پرونده خود ارائه نداده است. نهایتا این پرونده رد شد و وکیل متقاضی درخواست بررسی در Judicial review را ارائه داد، که بعد از بررسی، قاضی تصمیم افسر مهاجرت را تایید و پرونده را رد کرده است.

در پرونده دوم متقاضی ورزشکار ۲۷ ساله از کشور ایران است که در رشته های رزمی فعالیت داشته است. او قصد خود را از رفتن به کانادا مربیگری ورزش های رزمی اعلام کرده است. افسر به دلیل عدم ارائه مدارکی مبنی بر سابقه مربیگری و همچنین  نداشتن business plan شفاف پرونده را رد کرده، چراکه به توان و نیت او بر خوداشتغالی در کانادا شک کرده است.

پرونده به Judicial review رفته و متقاضی در دفاع اعلام کرده که در این برنامه از نظر حقوقی ارائه business plan الزامی نیست. باید توجه داشت که اگرچه در این برنامه ارائه business plan در هیچ جای قانون ذکر نشده اما تجربه ثابت کرده که بدون آن احتمال رد شدن پرونده بسیار بالا خواهد بود، چرا که وجود آن بهترین روش برای اثبات نیت و توان خوداشتغالی فرد است. قاضی بعد از بررسی پرونده اعلام کرده که بر اساس مطالب ذکر شده حق با افسر مهاجرت بوده و از آنجا که متقاضی قدم های اجرایی خود برای خوداشتغالی را ارائه نداده (عدم ارائه business plan و نداشتن سابقه مربیگری) پرونده او را رد کرده است.

Share on email
Email
Share on telegram
Telegram
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on linkedin
LinkedIn
Share on facebook
Facebook
Share on pocket
Pocket
Share on twitter
Twitter
Share on print
Print